Beveiliger worden met een buitenlands diploma of paspoort: wat de wet echt eist (2026)

Je hebt in een ander EU-land jaren als beveiliger gewerkt. Of je woont sinds kort in Nederland en je ziet elke week vacatures voor objectbeveiligers langskomen. De vraag die dan opkomt is bijna altijd dezelfde: mag ik dit werk hier eigenlijk wel doen, en telt mijn diploma van thuis nog ergens mee?

Op de eerste vraag is het antwoord ruimhartiger dan de meeste mensen denken. Op de tweede is het antwoord scherper — en dat scherpe antwoord staat in één artikellid dat vrijwel niemand citeert. Hieronder staan allebei de antwoorden, met de wetsartikelen erbij, plus wat het je aan tijd en geld kost en wat je ermee verdient. Wil je eerst weten hoe de beveiligingspas zelf werkt, lees dan de meestgestelde vragen over beveiligingspassen.

Moet je de Nederlandse nationaliteit hebben om beveiliger te worden?

Nee. En dat is geen interpretatie: het staat er simpelweg niet.

Wij hebben de volledige tekst van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus doorzocht op de woorden nationaliteit, Nederlander, vreemdeling, verblijf, paspoort en taal. Alle zes komen nul keer voor. De wet regelt wie een vergunning krijgt, wie toestemming moet vragen voor zijn personeel en wat er gebeurt als iemand zich niet aan de regels houdt — maar nergens knoopt zij het beroep aan een paspoort.

Wat de wet wél doet, staat in artikel 7. Lid 2 bepaalt dat een beveiligingsbedrijf niemand met uitvoerende werkzaamheden te werk mag stellen zonder dat de korpschef daarvoor toestemming heeft gegeven; is de organisatie of een onderdeel daarvan gevestigd op een luchtvaartterrein, dan verleent de commandant van de Koninklijke Marechaussee juist die toestemming. Voor leidinggevenden loopt het anders: lid 1 vraagt toestemming van de minister, niet van de korpschef. En lid 4 zegt waarop die toestemming wordt getoetst: zij wordt onthouden als iemand niet beschikt over de bekwaamheid en betrouwbaarheid die nodig zijn voor het te verrichten werk. Twee begrippen, en geen van beide gaat over waar je geboren bent.

De Beleidsregels die bij de betrouwbaarheidstoets worden gebruikt zeggen het bovendien met zoveel woorden: “Deze eisen gelden zowel voor personen met een Nederlandse als niet Nederlandse nationaliteit.” Dezelfde lat, voor iedereen. Wie zich breder afvraagt welke drempels er wél zijn, vindt die in kan iedereen beveiliger worden.

De vier dingen die je echt nodig hebt

Zet je alle regels naast elkaar, dan blijven er vier punten over: twee harde eisen voor iedereen, en twee die van je situatie afhangen.

Merk op wat er niet in die tabel staat: een taaltoets, een inburgeringsdiploma of een minimumaantal jaren in Nederland. Die eisen bestaan in dit beroep niet als toelatingsvoorwaarde. Dat betekent niet dat taal er niet toe doet — het SVPB-examen is in het Nederlands en een werkgever wil je kunnen verstaan op de portofoon — maar het is geen wettelijke drempel.

Beveiliger worden met een buitenlands diploma: wat de regeling erkent

Hier zit de kern van het hele onderwerp, en hij is nauwkeuriger te beantwoorden dan je zou verwachten. Artikel 5 lid 1 van de Regeling particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus zegt dat een beveiligingsorganisatie uitsluitend iemand met beveiligingswerk mag belasten die het diploma Beveiliger van de SVPB op zijn naam heeft. Daarna volgt lid 6 met een lijst van kwalificaties die als gelijkwaardig worden erkend. Die lijst is uitputtend en telt elf onderdelen, a tot en met k.

Wie ze naleest, ziet iets opvallends. Tien van de elf zijn Nederlandse diploma’s, en vijf daarvan staan al jaren dicht.

Onderdeel k is daarmee de enige ingang voor een kwalificatie die niet uit Nederland komt. Er staat geen enkel buitenlands diploma bij naam in de lijst, en er is ook geen restcategorie voor “vergelijkbare buitenlandse opleidingen”: wat er niet in staat, wordt niet als gelijkwaardig erkend.

Dat is streng, maar het is wel duidelijk. En het scheelt je maanden zoeken naar een procedure die niet bestaat. Wat onderdeel k precies omvat is trouwens ruimer dan “je hebt een EU-paspoort” — dat leggen we verderop uit.

Kom je uit de EU? Dan is er een aparte procedure

Heb je je beroepskwalificatie gehaald in een andere EU-lidstaat, in Noorwegen, IJsland, Liechtenstein of Zwitserland, dan laat je die erkennen bij Justis. Die procedure staat in paragraaf 11b van de Regeling, de artikelen 23b tot en met 23i, en zij staat open voor tien functies: particulier beveiliger, horecaportier, evenementenbeveiliger, voetbalsteward, ongeuniformeerd persoonsbeveiliger, ongeuniformeerd winkelsurveillant, particulier rechercheur, alarminstallateur, video-installateur en alarmcentralist.

Wat je meestuurt

Artikel 23b lid 2 somt op wat er bij de aanvraag hoort:

• de documenten over je nationaliteit en verblijf;
• een kopie van je bekwaamheidsattesten of opleidingstitels;
• een schriftelijk bewijs van je beroepservaring, als je die hebt;
• een verklaring omtrent het gedrag of een overeenkomend document van het bevoegd gezag van je land van oorsprong of herkomst, dat bij het indienen niet ouder is dan drie maanden.

Dat “of een overeenkomend document” is belangrijk als je land geen VOG-stelsel kent: de wet vraagt niet per se om precies een Nederlandse VOG.

Justis schrijft op zijn eigen pagina dat gegevens en documenten in een andere taal moeten worden vertaald door een beëdigd tolk of vertaler. De regeling zelf formuleert het soepeler: artikel 23b lid 5 bepaalt dat de minister zo’n vertaling kán verlangen. Ga er in de praktijk dus van uit dat het nodig is. De kopie van je legitimatiebewijs hoeft niet vertaald te worden. Stuur nooit originele diploma’s op, alleen kopieën. De aanvraag gaat per post naar Justis, Afdeling V&T/Wpbr, Postbus 20300, 2500 EH Den Haag.

Hoelang het duurt

Reken dus op een half jaar als het niet in één keer goed gaat, en op ruim drie maanden als je aanvraag meteen compleet is. Daarna vraagt Justis advies aan de SBB, de Samenwerkingsorganisatie Beroepsonderwijs Bedrijfsleven.

De aanvraag zelf is gratis. Justis vermeldt onder het kopje Kosten letterlijk dat er geen kosten aan de aanvraag zijn verbonden. Reken wel op de rekening van de beëdigde vertaler — dat is in de praktijk de enige echte uitgave, en die staat nergens vast.

Aanpassingsstage of proeve van bekwaamheid: wie mag kiezen?

Vindt Justis dat je opleiding wezenlijk verschilt van de Nederlandse, dan volgt niet meteen een kale afwijzing. Artikel 23e verplicht de minister eerst een voornemen tot afwijzing te sturen, met de redenen erbij. Verschilt je opleiding wezenlijk, dan deelt de minister op grond van artikel 23g lid 3 mee met welke compenserende maatregel je dat verschil kunt overbruggen.

Dan volgt het onderdeel dat je moet kennen: de keuze tussen de twee compenserende maatregelen ligt in beginsel bij jou, niet bij Justis. Dat staat in artikel 23g lid 4, dat daarop één voorbehoud maakt: de gevallen van artikel 11 lid 5 van de Algemene wet erkenning EU-beroepskwalificaties.

Dat voorbehoud is hier geen detail. Artikel 11 lid 5 onder b haalt de keuze weg bij iedereen met een in een derde land afgegeven opleidingstitel — precies de route uit de volgende paragraaf. Kom je zo binnen, dan bepaalt Justis zelf welke compenserende maatregel je krijgt.

Die keuze is meer waard dan hij lijkt. Van de twee compenserende maatregelen is de aanpassingsstage de enige waarbij je tijdens het traject aan het werk kunt: artikel 23h lid 1 staat het bedrijf toe je zonder diploma of erkenning in te zetten, zolang de mededeling van Justis dat bedrijf noemt. Over je beloning zegt de regeling niets — die volgt uit je arbeidsovereenkomst en de cao. De proeve is één examenmoment in plaats van een traject van maanden, maar wordt in het Nederlands afgenomen. Mág je kiezen — dus heb je je kwalificatie in een EU-land, een EER-land of Zwitserland gehaald — dan is dit de afweging: wie zijn Nederlands nog aan het opbouwen is, kiest vaak de stage; wie de taal beheerst en snel wil, kiest de proeve. Kwam je opleidingstitel uit een derde land, dan maakt Justis die keuze voor je en heb je hier niets te kiezen (artikel 11 lid 5 onder b van de Algemene wet erkenning EU-beroepskwalificaties).

Beveiliger worden met een buitenlands diploma van buiten de EU

Kwam je diploma uit een land buiten de EU, de EER en Zwitserland, dan is er in de Regeling zelf geen zelfstandige ingang. Onderdeel k van artikel 5 lid 6 verwijst naar een erkenning op grond van artikel 5 van de Algemene wet erkenning EU-beroepskwalificaties, en dat is de enige deur.

Maar die deur staat verder open dan de naam doet vermoeden. Wie hem niet openduwt, mist twee bepalingen die precies voor deze situatie zijn geschreven.

Wie telt als ‘migrerende beroepsbeoefenaar’

De wet somt zes groepen op, en maar één daarvan gaat over de nationaliteit van een EU-land, een EER-land of Zwitserland. De vier die er voor deze vraag toe doen:

• een onderdaan van een betrokken staat — dat is een EU-lidstaat, een EER-land of Zwitserland;
• een onderdaan van een derde land die rechtmatig in Nederland verblijft op grond van artikel 8, onderdeel a, b, c of d van de Vreemdelingenwet 2000. Uitgezonderd is alleen de houder van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd die is verleend onder een beperking die verband houdt met arbeid als zelfstandige, grensoverschrijdende dienstverlening of medische behandeling;
• een onderdaan van een derde land met een door een EU-lidstaat afgegeven EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen (artikel 8 van richtlijn 2003/109/EG);
• een familielid van een onderdaan van een betrokken staat dat zelf onderdaan is van een derde land en dat op grond van richtlijn 2004/38/EG gerechtigd is een betrokken staat binnen te komen en er te verblijven.

Dat tweede punt is voor de meeste lezers van dit stuk het belangrijkste: woon je hier rechtmatig met een verblijfsvergunning, dan val je in beginsel gewoon onder deze wet, ook zonder EU-paspoort.

En wanneer een diploma van buiten de EU, de EER en Zwitserland tóch meetelt

Dit is de bepaling die zelden ergens wordt genoemd. De wet omschrijft een ‘opleidingstitel’ in twee varianten. De tweede is een kwalificatie die is afgegeven door het bevoegde gezag in een derde land — en die telt mee als aan drie voorwaarden is voldaan:

1. een andere betrokken staat dan Nederland heeft die kwalificatie erkend;
2. je hebt in dat beroep ten minste drie jaar beroepservaring opgedaan op het grondgebied van die staat;
3. die staat bevestigt die beroepservaring.

Heb je dus je beveiligingsdiploma in een derde land gehaald, is het daarna door bijvoorbeeld Spanje of Duitsland erkend, heb je dáár ten minste drie jaar als beveiliger gewerkt en bevestigt dat land die ervaring, dan geldt je diploma als opleidingstitel in de zin van deze wet. Dat helpt je alleen als je daarnaast zélf onder de definitie van migrerende beroepsbeoefenaar valt — zie de opsomming hierboven. Voldoe je aan allebei, leg je situatie dan aan Justis voor voordat je aan een nieuwe opleiding begint. Justis beslist; een erkenning volgt niet vanzelf.

Valt je situatie hier niet onder, dan is het eerlijke antwoord dat er geen erkenningsprocedure voor je diploma zelf bestaat. Er is dan nog één theoretische uitweg, maar reken er niet op. Artikel 8 lid 3 van de Wpbr laat de minister ontheffing verlenen van de opleidingseisen. De Beleidsregels zeggen erover dat ontheffing slechts bij hoge uitzondering wordt verleend, en dat er dan in ieder geval moet zijn aangetoond dat je al het redelijkerwijs mogelijke hebt gedaan om het diploma te halen én dat er, gelet op je kennis, ervaring en de aard van het werk, geen bedenkingen tegen bestaan dat je het diploma niet hebt. Dat aantonen is aan jou, en het zijn minimumvoorwaarden, geen volledige lijst. Bovendien beperkt een ontheffing in het algemeen de soort werkzaamheden die je mag verrichten, en daarvan wordt een aantekening op je legitimatiebewijs gemaakt. Het is een uitzondering voor bijzondere gevallen, geen alternatieve route.

De praktische weg is dus dezelfde als voor iedere Nederlandse starter: je haalt het diploma Beveiliger. Je ervaring van thuis is daarbij geen verloren tijd — ze maakt je aantrekkelijk voor een werkgever die je als aspirant wil aannemen. En daar zit een regel die dit hele traject werkbaar maakt.

Hoe die opleiding er precies uitziet en wat zij kost, staat in ons overzicht van de opleiding tot beveiliger. Volg je de opleiding via een leerbedrijf, lees dan ook wat er geldt rond stage en leerbanen in de beveiliging — een aspirant-beveiliger is werknemer, valt onder de cao en heeft een eigen loonschaal.

Screening zonder Nederlands paspoort: de VOG uit je land van nationaliteit

De bekwaamheid is geregeld; blijft de betrouwbaarheid over. Ook daar geldt geen andere lat voor mensen zonder Nederlands paspoort, maar wel een ander bewijsmiddel.

Paragraaf 3.3.1 van de Beleidsregels Wpbr 2019 heet letterlijk “Beoordeling betrouwbaarheid indien korter dan acht jaar in Nederland”. Heb je een andere dan de Nederlandse nationaliteit en woon je nog geen acht jaar hier? Dan kan de korpschef je vragen om een verklaring omtrent het gedrag uit het land waarvan je de nationaliteit hebt, of om een vergelijkbare betrouwbaarheidsverklaring van het bevoegd gezag daar. Bij de aanvraag mag die verklaring niet ouder zijn dan drie maanden. Er kan een beëdigde vertaling bij worden verlangd, en zo nodig een waarmerking op de Nederlandse ambassade of het consulaat in dat land.

Twee dingen daarover zijn belangrijk genoeg om apart te noemen, want ze bepalen of je aanvraag slaagt.

Die tweede regel is hard, en het is eerlijker om hem te noemen dan te verzwijgen: komt je land niet met een betrouwbaarheidsverklaring over de brug, dan kan de korpschef je betrouwbaarheid niet controleren — en zonder die controle kan hij niet vaststellen dat er geen bezwaren zijn. Het gaat om een “in beginsel”, dus de korpschef weegt je hele dossier. Vraag daarom vóór je solliciteert bij de ambassade of het consulaat van je land na of zij zo’n verklaring afgeven, en of er een overeenkomend document is dat de korpschef kan gebruiken. Begin er op tijd aan: bij de aanvraag mag de verklaring niet ouder zijn dan drie maanden.

Mag je in Nederland werken? Dat is een aparte vraag

Dit is de tweede plek waar mensen vastlopen, en het is goed nieuws dat de last hier niet bij jou ligt.

Artikel 2 lid 1 van de Wet arbeid vreemdelingen verbiedt de werkgever om iemand zonder de juiste papieren te laten werken: zonder tewerkstellingsvergunning, of zonder dat je een gecombineerde vergunning voor werk bij die werkgever hebt. Het verbod richt zich tot het bedrijf, niet tot jou. Een werkgever die dit serieus neemt, regelt het dus zelf of laat het je van tevoren weten.

Dat verbod geldt niet in twee veelvoorkomende gevallen. Voor onderdanen van EU- en EER-landen en van Zwitserland geldt het niet, omdat artikel 3 lid 1 onder a verwijst naar wat bij verdrag is geregeld. En het geldt niet als je een verblijfsvergunning hebt met de aantekening dat er geen beperkingen aan het verrichten van arbeid zijn verbonden — dat is artikel 4 lid 1. Wat er op je verblijfsdocument staat, is dus beslissend. Weet je het niet zeker, kijk dan op je document zelf en leg de tekst voor aan de werkgever voordat je een contract tekent.

Dit artikel gaat over het beveiligingsberoep, niet over verblijfsrecht. Voor je verblijfsstatus zijn de IND en het UWV de bronnen die tellen; wij beschrijven hier alleen hoe die status doorwerkt op je toegang tot dit vak.

Wat je verdient: het paspoort staat niet in de loontabel

Ben je eenmaal binnen, dan verdwijnt het onderscheid volledig. Wij hebben de tekst van de cao Particuliere Beveiliging doorzocht op nationaliteit, vreemdeling, buitenland, inburgering en Nederlandse taal. Alle vijf komen nul keer voor. De cao kent alleen functies, schalen en periodieken.

De bedragen hieronder komen uit de officiële loontabel per loonperiode 1 van 2026, met een indexatie van 3,80%. Een loonperiode is vier weken. Werk je fulltime, dan is dat 144 uur, gemiddeld 36 uur per week; de bedragen per vier weken gelden bij die 144 uur en zijn bij een kleiner contract naar rato.

Het uurbedrag is van het periodebedrag afgeleid en daarbij naar beneden afgerond, niet andersom: € 2.502,03 gedeeld door 144 is € 17,3752 en de tabel noteert € 17,37; omgekeerd komt 144 maal € 17,37 op € 2.501,28 uit. Reken een loonperiode dus met het bedrag per vier weken en je toeslagen met het uurbedrag.

Ga je van schaal 2 met nul periodieken naar schaal 3 met één periodiek, dan is dat € 106,49 per loonperiode, oftewel € 1.384,37 per jaar over dertien loonperioden. Een deel daarvan is de periodiek die je na een jaar toch had gekregen: vergelijk je gelijk met gelijk — schaal 2 met één periodiek tegen schaal 3 met één periodiek — dan levert het diploma zelf € 53,19 per loonperiode op, oftewel € 691,47 per jaar. Dat alles nog voordat de toeslagen erbij komen. In welke schaal welke functie valt, staat op onze pagina over de salarisschaal van een beveiliger.

Voor werkgevers: wat jij moet regelen

Voor beveiligingsbedrijven is dit onderwerp geen randgeval meer. In een krappe arbeidsmarkt is een ervaren beveiliger uit een ander EU-land een serieuze kandidaat — mits je de administratie op orde hebt.

• Toestemming per organisatie. Omdat artikel 7 lid 2 de organisatie verbiedt iemand te werk te stellen zonder toestemming, moet een nieuwe werkgever die toestemming opnieuw aanvragen als iemand overstapt.
• Zet niemand in zonder diploma of erkenning, tenzij een van de uitzonderingen van toepassing is: de twaalfmaandsregel voor aspiranten met een SVPB-verklaring, of een aanpassingsstage waarbij Justis jóuw bedrijf in de mededeling noemt.
• De aanpassingsstage is een wervingsinstrument. Een EU-kandidaat met wezenlijke verschillen mag bij jou aan het werk terwijl hij ze wegwerkt — maximaal twaalf maanden — en jij levert daarna binnen twee weken een schriftelijke verklaring met je oordeel.
• De Wav-plicht ligt bij jou. Controleer voor de eerste werkdag of het verbod van artikel 2 geldt en of je een vergunning nodig hebt.
• Leen je iemand door aan een ander bedrijf? Dan geef je die andere werkgever meteen op de eerste werkdag een kopie van het identiteitsbewijs; die stelt de identiteit vast en bewaart de kopie in de administratie (Wav artikel 15 lid 1 en 2). Voor onderdanen van de EU, de EER en Zwitserland geldt die doorgeefplicht in beginsel niet (artikel 15 lid 3) — behalve als het vrije verkeer van werknemers op die persoon (nog) niet van toepassing is.
• Controleer je opdrachtnemers. Of een beveiligingsbedrijf een geldige vergunning heeft, controleer je zelf in het openbare register; hoe dat werkt staat bij de vergunning van een beveiligingsbedrijf controleren.

Stappenplan: van buitenlands diploma naar beveiligingspas

1. Bepaal in welk spoor je zit. Kwalificatie uit de EU, de EER of Zwitserland: spoor 1, de erkenning. Kwalificatie van daarbuiten die al door zo’n land is erkend en waarmee je daar drie jaar hebt gewerkt: ook spoor 1. In alle andere gevallen: spoor 2, het Nederlandse diploma.
2. Spoor 1 — verzamel je documenten. Nationaliteit en verblijf, kopieën van je opleidingstitels, bewijs van je beroepservaring, en een verklaring omtrent het gedrag of een overeenkomend document uit je land van oorsprong dat bij het indienen niet ouder is dan drie maanden.
3. Houd rekening met vertaling door een beëdigd tolk of vertaler. Justis vraagt daarom; de regeling laat de minister het verlangen. Je legitimatiebewijs hoeft niet vertaald. Stuur nooit originelen.
4. Dien het aanvraagformulier EU-verklaring in bij Justis. Gratis. Binnen een maand krijg je een ontvangstbevestiging; binnen drie maanden na compleetheid een beslissing, eventueel met een maand verlengd.
5. Wezenlijke verschillen? Kies zelf tussen een aanpassingsstage van maximaal twaalf maanden bij een genoemd bedrijf, of een proeve van bekwaamheid in het Nederlands — tenzij artikel 11 lid 5 Awebk je die keuze ontneemt, onder meer bij een in een derde land afgegeven opleidingstitel. Ben je het oneens met de beslissing, dan heb je zes weken om bezwaar te maken.
6. Spoor 2 — zoek een werkgever die je opleidt. Met een SVPB-verklaring dat je de praktijkopleiding volgt, mag je twaalf maanden werken zonder diploma.
7. Regel intussen je verblijfsdocument. Controleer of er staat dat werken zonder beperkingen is toegestaan, of laat je werkgever de vergunning aanvragen.
8. Je werkgever vraagt toestemming aan bij de korpschef. Woon je nog geen acht jaar hier en heb je een andere nationaliteit, houd dan rekening met de verklaring uit je land van nationaliteit.
9. Solliciteer. Noem je ervaring uit het buitenland concreet en zeg in welk spoor je zit; dat scheelt een werkgever de halve puzzel.

Werkgevers zoeken door het hele land, en in sommige provincies harder dan in andere. Kijk bijvoorbeeld bij beveiligingsvacatures in Noord-Brabant, Noord-Holland of Zuid-Holland.

Veelgestelde vragen over beveiliger worden met een buitenlands diploma