Jas gestolen uit de garderobe: wie is aansprakelijk en wat doe je als beveiliger? (2026)

Half drie ’s nachts, de zaal loopt leeg, en bij de garderobe staat een gast met een nummertje in zijn hand en geen jas aan het haakje. Sleutels en portemonnee zaten erin. De uitbater wijst naar het bordje, de gast zegt dat hij zijn jas verplicht moest afgeven, en allebei kijken ze naar jou. Dit artikel legt uit wat er bij een jas gestolen uit de garderobe juridisch geldt, met de artikelen uit Boek 6 en Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek erbij, en wat jij als beveiliger of portier doet en zegt. Je algemene bevoegdheden staan in wat mag een beveiliger wel en niet; hier gaat het alleen om de garderobe.

Jas gestolen uit de garderobe: wat de wet zegt

Het Burgerlijk Wetboek heeft een eigen regeling voor het bewaren van andermans spullen: titel 9 van Boek 7, bewaarneming.

Let op twee woorden in artikel 7:600: toevertrouwt en teruggeven. Een jas aan een onbewaakte kapstok is aan niemand toevertrouwd; een jas achter een balie met een nummertje wel. Of een afspraak bewaarneming is, hangt af van de omstandigheden, maar bij een garderobe met bon zien wij weinig ruimte voor een andere uitleg. Kan de uitbater laten zien dat de tekortkoming niet aan hem te wijten is en ook niet voor zijn rekening komt (6:75), dan hoeft hij niet te betalen; dat beoordeelt de rechter.

De dief pleegt diefstal: artikel 310 Wetboek van Strafrecht, maximaal vier jaar gevangenisstraf. Wie per ongeluk de verkeerde jas meenam en hem bewust houdt, kan verduistering plegen (artikel 321 Sr). De dief is vaak onbekend; daarom gaat de vraag om het geld over de uitbater.

Zes garderobesituaties: wie is aansprakelijk en wat doe jij?

Niet elke verdwenen jas valt onder bewaarneming. Dit overzicht is onze toepassing van de artikelen hierboven; het is een uitleg, geen uitspraak over jouw geval.

Wie de bewaarnemer is, hangt af van wie de jas aanneemt en de bon uitgeeft, niet van wie er in uniform naast staat. Zie horecaportier worden en, voor festivals, evenementenbeveiliger worden.

Het bordje “niet aansprakelijk voor verlies of diefstal”: wat is het waard?

Juridisch is zo’n bordje een beding dat is opgesteld om in een aantal overeenkomsten te worden opgenomen: een algemene voorwaarde volgens artikel 6:231 onder a BW. Daar gelden twee regels voor.

De gast moet de voorwaarde vooraf hebben kunnen lezen (6:233 onder b en 6:234)

Een beding is vernietigbaar als de uitbater de gast niet een redelijke mogelijkheid heeft geboden om van de voorwaarden kennis te nemen (6:233 onder b). Artikel 6:234 lid 1 vult in wanneer dat is gebeurd: de voorwaarden zijn voor of bij het sluiten van de overeenkomst ter hand gesteld, of, als dat redelijkerwijs niet kan, er is vooraf bekendgemaakt dat ze ter inzage liggen en op verzoek worden toegezonden. Een bordje dat pas zichtbaar is als de jas al over de balie is, komt daar naar onze lezing niet aan toe; een tekst op het ticket of de garderobebon die de gast vooraf krijgt waarschijnlijk wel.

De grijze lijst (6:237 onder f)

Is de gast een consument, dan geldt artikel 6:237: bedingen die worden vermoed onredelijk bezwarend te zijn. Onderdeel f: een beding “dat de gebruiker of een derde geheel of ten dele bevrijdt van een wettelijke verplichting tot schadevergoeding”. Precies wat het bordje doet. De uitbater moet dan aantonen waarom het beding hier wél redelijk is; lukt dat niet, dan kan de gast het vernietigen (6:233 onder a) en geldt 6:74. Op de zwarte lijst van 6:236 staat een uitsluiting van aansprakelijkheid niet; het bordje is dus niet automatisch ongeldig, maar staat zwak. Ondernemersplein zegt het zo: je mag nooit alle aansprakelijkheid uitsluiten, maar je kunt haar wel verkleinen.

Wat jij ermee doet: niets. Of het bordje geldt, is een discussie tussen de gast en de uitbater, vaak via hun verzekeraars. Jouw werk is dat de feiten zo zijn vastgelegd dat die discussie later eerlijk gevoerd kan worden.

Melding “mijn jas is weg”: stappenplan voor de beveiliger of portier

Een verdwenen jas is niet altijd gestolen; hij kan ook verwisseld zijn. Daarom begint het stappenplan bij het rek, niet bij de politie.

1. Noteer de basis. Tijd van de melding, naam en telefoonnummer van de gast, het garderobenummer (of: geen bon, en waarom), en een beschrijving van de jas: merk, kleur, maat, kenmerken, inhoud van de zakken.
2. Sluit verwisseling uit. Kijk op de haken rond het nummer en op de grond. Is er aan het einde van de avond een jas over, noteer dan dat nummer: de eigenaar daarvan heeft waarschijnlijk de jas van je gast aan.
3. Vraag wie de jas heeft uitgegeven, en wanneer. Een jas opgehaald met een gevonden bon is een ander verhaal dan een jas die van het rek is gegrist.
4. Laat de leiding de camerabeelden veiligstellen. Niet zelf op je telefoon. Geef tijdvak en camerapositie door aan degene die de beelden beheert.
5. Verwijs de gast naar de aangifte. Die doet hij zelf, online met DigiD of op het bureau na een afspraak via 0900-8844. Geef je incidentnummer en de naam van de zaak mee.
6. Verwijs voor het geld naar de leiding. Geef de naam of het e-mailadres waar de gast zijn claim kan indienen. Jij belooft geen vergoeding en wijst er ook geen af.
7. Schrijf een incidentrapport voordat je naar huis gaat, apart van je dagrapport. Een voorbeeld staat verderop; hoe je feiten en conclusies uit elkaar houdt, staat in rapportage schrijven als beveiliger.

Camerabeelden en aangifte: de regels die je moet kennen

Camerabeelden: hoelang ze er zijn en wie erbij mag

Cameratoezicht valt onder de AVG. Uit de regels van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) voor organisaties raken drie punten jou direct:

• Bewaartermijn. Camerabeelden mogen niet langer worden bewaard dan noodzakelijk. Is er een incident vastgelegd, zoals diefstal, dan mogen die beelden worden bewaard tot het incident is afgehandeld. Een vaste termijn noemt de AP niet. Camerasystemen overschrijven beelden vaak automatisch, dus het verzoek moet dezelfde dienst nog weg.
• Toegang. De organisatie moet regelen wie wel en niet bij de beelden mag. Dat ben jij niet vanzelf.
• Bordjes. Mensen moeten weten dat er een camera hangt en waarvoor. Ontbreken die, dan is dat een punt voor de uitbater.

Geef nooit zelf beelden aan de gast en kijk ze niet met hem terug. Hij kan bij de organisatie een verzoek om inzage in zijn eigen gegevens doen; die beoordeelt het. Beelden van de diefstal zelf zijn voor de politie, via de organisatie. Voor een bodycam gelden dezelfde regels: bodycam in de beveiliging. Filmt de gast jou, lees dan gefilmd worden als beveiliger.

Aangifte: wie, waar en hoe

Houd je iemand op heterdaad aan met andermans jas in zijn handen, dan gelden de regels van elke burgeraanhouding: aanhouden mag op heterdaad (artikel 53 Sv), je draagt de persoon en wat je bij hem aantrof onverwijld over aan de politie, en je gebruikt niet meer kracht dan nodig (zie wat mag een beveiliger). Zie je het pas later op de beelden, dan is het geen heterdaad meer. Loopt de melding uit op bedreiging of geweld, lees dan agressie en geweld tegen beveiligers.

Wat je tegen de gast zegt, en wat niet

De gast wil horen dat hij serieus wordt genomen en dat het goed komt. Het eerste kun je geven, het tweede niet.

Voorbeeld van een incidentrapport bij een verdwenen jas

Dit voorbeeld is fictief; vervang wat tussen vierkante haken staat. Het beschrijft wat je zag en deed, zonder oordeel over wie schuld heeft.

Het rapport noemt de restjas op haak 204, de meest waarschijnlijke route naar de jas van de gast, en het noemt wat jij niet hebt gezegd: beweert de gast later dat de portier een vergoeding beloofde, dan staat jouw zin er al.

Rekenvoorbeeld: vervangingswaarde of dagwaarde?

Stel dat de gast zijn jas twee jaar geleden kocht voor € 300 en dat een vergelijkbare nieuwe jas nu ook € 300 kost. De gast vraagt € 300; de uitbater zegt dat de jas twee jaar gedragen was en dus minder waard. Wie heeft gelijk?

De wet geeft geen tabel. Artikel 6:96 lid 1 BW zegt dat vermogensschade geleden verlies en gederfde winst omvat. Artikel 6:97 zegt hoe de hoogte wordt bepaald: de rechter begroot de schade op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is, en kan de omvang niet nauwkeurig worden vastgesteld, dan wordt zij geschat. Een afschrijvingspercentage staat er niet in, en wij noemen er ook geen.

De gast krijgt dus niet vanzelf € 300, maar ook niet vanzelf minder: hij krijgt wat hij kan onderbouwen en wat de rechter redelijk vindt. Schrijf daarom merk, type, leeftijd en staat van de jas op, en wat erin zat.

De rekensom voor de uitbater

Stel: een garderobe van € 2 per jas en 150 jassen op een zaterdagavond, samen € 300 omzet. Eén verdwenen jas van € 300 kost dan de hele garderobe-omzet van die avond, nog zonder de uren van de medewerker en het bekijken van de beelden. Een afgesloten garderobe met één uitgiftepunt en jassen alleen op bon is daarmee geen service maar een rekensom, en de reden dat uitbaters jou daar neerzetten.

Ben jij als beveiliger zelf aansprakelijk voor de gestolen jas?

In beginsel niet. De wet beschermt werknemers die bij hun werk schade veroorzaken.

• Artikel 7:661 lid 1 BW. De werknemer die bij de uitvoering van de overeenkomst schade toebrengt aan de werkgever, of aan een derde aan wie de werkgever die schade moet vergoeden, is daarvoor niet jegens de werkgever aansprakelijk, tenzij de schade een gevolg is van zijn opzet of bewuste roekeloosheid. Lid 1 zegt er ook bij dat uit de omstandigheden van het geval iets anders kan volgen. Afwijken in jouw nadeel kan volgens lid 2 alleen schriftelijk en alleen voor zover je daarvoor verzekerd bent. Dezelfde regel staat uitgewerkt bij sleutelbeheer in de beveiliging.
• Artikel 6:170 BW. Voor schade die een werknemer door een fout aan een derde toebrengt, is degene in wiens dienst hij werkt aansprakelijk, als de kans op de fout door de opdracht is vergroot en de werkgever zeggenschap had over het werk waarin de fout zat (lid 1). Geef jij per ongeluk een jas aan de verkeerde persoon mee, dan betaalt in beginsel je werkgever of de uitbater de gast. Lid 3 trekt onderling dezelfde grens: jij draagt in beginsel niet bij, tenzij opzet of bewuste roekeloosheid, en ook hier kunnen de omstandigheden anders uitwijzen.

Een jas meegeven zonder bon omdat de gast het zo zeker wist, is naar onze lezing een beoordelingsfout en geen bewuste roekeloosheid. Waar die grens precies ligt, bijvoorbeeld als je de garderobe lang onbeheerd laat, beslist uiteindelijk de rechter op grond van alle omstandigheden.

Wat de cao Particuliere Beveiliging hierover zegt

Wij hebben de cao Particuliere Beveiliging (versie juli 2026) doorzocht op “schade” en “aansprakelijk”. Er staat geen artikel in dat jou aansprakelijk maakt voor spullen van gasten; artikel 69 gaat over iets anders (meewerken als je werkgever zijn schade bij jouw arbeidsongeschiktheid op een derde verhaalt). Twee artikelen tellen wel als jij zelf de fout in gaat. Artikel 17 lid 2 onder b noemt diefstal, verduistering en bedrog in ieder geval een dringende reden voor ontslag op staande voet: een jas uit de garderobe meenemen kan dus ook het einde van je baan betekenen. Artikel 16: bij een redelijk vermoeden van een ernstig vergrijp kan je werkgever je schorsen. Hij moet je direct laten weten waarom, je krijgt je basisuurloon doorbetaald en de schorsing duurt maximaal zeven dagen. Blijkt het vermoeden onjuist, dan moet hij je schriftelijk rehabiliteren. (Alleen in de geld- en waardelogistiek kan de schorsing volgens artikel 101 één keer met zeven dagen worden verlengd.)

De cao verplicht je werkgever tot een collectieve ongevallenverzekering (artikel 8), maar noemt geen aansprakelijkheidsverzekering voor schade die jij aan anderen toebrengt. Alle afspraken staan in de cao Particuliere Beveiliging 2026 uitgelegd. Val je onder de cao Evenementen- en Horecabeveiliging, dan verplicht artikel 45 je werkgever wel om een aansprakelijkheidsverzekering ten behoeve van de werknemers af te sluiten; de voorwaarden liggen ter inzage op kantoor.

Voor de uitbater en het beveiligingsbedrijf: dit regel je vooraf

1. Bonnen in twee delen, doorlopend genummerd, jassen alleen op bon, één uitgiftepunt en een afgesloten ruimte. Dit is de concrete invulling van “de zorg van een goed bewaarder” (7:602). Een gast zonder bon wacht tot sluiting of meldt zich bij de bedrijfsleider.
2. Voorwaarden vooraf ter hand stellen. Zet een beperking van aansprakelijkheid bijvoorbeeld op het ticket of de garderobebon die de gast vóór het afgeven krijgt (6:234 lid 1). Kan dat niet, maak dan vooraf bekend dat de voorwaarden ter inzage liggen en op verzoek worden toegezonden. Een beperking tot een redelijk bedrag heeft meer kans dan “nooit aansprakelijk” (6:237 onder f).
3. Cameratoezicht aangekondigd en geregeld: bordjes, een vastgelegd doel, een bewaartermijn en een lijst van wie de beelden mag bekijken en wie ze bij een melding veiligstelt.
4. Een vaste procedure bij “jas weg”, inclusief wat er met een restjas gebeurt en wie de gast terugbelt. Geef die aan het beveiligingsbedrijf mee.
5. Verzekering en contract. Vraag de verzekeraar uitdrukkelijk of spullen in bewaring onder de dekking vallen. Leg tussen uitbater en beveiligingsbedrijf vast wie de garderobe bemant en wie een claim afhandelt: tegenover de gast is de bewaarnemer aansprakelijk, onderling bepaalt het contract wie betaalt.

Een portier die goed observeert, kan een garderobediefstal soms zien aankomen: iemand die bij de balie blijft hangen, op bonnen op de grond let of met een jas over de arm naar buiten loopt zonder bij de garderobe te zijn geweest. Zie observeren als beveiliger. Is de dader een bekende gast, dan kan de uitbater hem de toegang ontzeggen, zoals bij een winkelverbod. Garderobewerk hoort bij uitgaansgebieden, zoals in Amsterdam, Rotterdam en Noord-Brabant.

Veelgestelde vragen over een jas gestolen uit de garderobe