Hoeveel beveiligers heb je nodig op een evenement? (2026)

Je organiseert een festival, een dorpsfeest, een sportevenement of een kermis, en op het aanvraagformulier van de gemeente staat een veld waar je een aantal moet invullen. Hoeveel beveiligers? Je zoekt het op, en je vindt tien verschillende getallen: 1 op 50, 1 op 100, 1 op 150, 1 op 250. Allemaal met evenveel zelfvertrouwen opgeschreven.

Dat komt doordat de vraag verkeerd gesteld is. Hieronder staat eerst wat er officieel wél en niet is vastgelegd, en daarna een rekenmethode die je zelf kunt uitvoeren en die je gemeente kan volgen: niet vanuit bezoekers, maar vanuit posten maal uren. Want dat is waar de bezetting in de praktijk op stukloopt.

Hoeveel beveiligers op een evenement? Er is geen landelijke norm

Er is geen wet, geen AMvB en geen landelijke richtlijn die zegt hoeveel beveiligers er bij welk bezoekersaantal moeten staan. Wij hebben daarvoor gekeken in de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus, in de cao Particuliere Beveiliging, in de handreiking veiligheidsplan van Veiligheids- en Gezondheidsregio Gelderland-Midden en in het evenementenbeleid van gemeenten. Die stellen eisen aan wíe beveiligingswerk mag doen en aan de arbeidstijden, niet aan hoeveel mensen je inzet. Kom je wél een landelijke norm tegen? Laat het ons weten, dan passen we dit artikel aan.

Neem de handreiking veiligheidsplan van Veiligheids- en Gezondheidsregio Gelderland-Midden, het document waarmee organisatoren in die regio hun veiligheidsplan opstellen: die geeft bij beveiliging geen getal — maar bij drie andere onderwerpen wél. Dat contrast is verhelderend:

Let op het verschil in hardheid: bij de toiletten en de looproutes staat er een vuistregel en het woord ‘wenselijk’, en alleen bij het zorgplan staat het woord verplicht. Wettelijke normen zijn het geen van alle — ook het zorgplan niet, dat komt uit de Veldnorm Evenementenzorg. Maar er stáát een getal, en dat is precies wat bij beveiliging ontbreekt.

Dat is geen slordigheid. Een toilet doet altijd hetzelfde, ongeacht wie ervoor staat. Een beveiliger niet: wat er nodig is, hangt af van waar hij staat, wat hij daar moet doen en hoe lang. Een getal per bezoeker verbergt precies die informatie. Daarom vraagt de handreiking niet om een aantal, maar om een onderbouwing.

Wanneer is beveiliging op een evenement verplicht?

Hier is de handreiking juist wel concreet. Beveiliging is in ieder geval vereist als:

• er verstoringen van de openbare orde op het evenemententerrein kunnen worden verwacht;
• er toegangscontrole wordt uitgevoerd;
• er alcohol wordt verstrekt én het gebruik van alcohol een belangrijk onderdeel van het evenement is — dus niet ondergeschikt. Denk aan muziekevenementen en dorpsfeesten.

Die derde is de meest onderschatte. Het criterium is niet ‘er is een bar’, maar of het drinken bij de aard van het evenement hoort. Bij een kinderkermis met één biertap is alcohol ondergeschikt; bij een dorpsfeest waar de tent om het bier heen staat, niet. En zodra je toegangscontrole doet — kaartjes scannen aan een afgesloten terrein, weigeren aan de deur — sta je automatisch in de tweede categorie.

Daarnaast kan de gemeente beveiliging simpelweg als voórwaarde in de evenementenvergunning zetten. Dan is de discussie voorbij: wat in je vergunning staat, moet je leveren, ook als je zelf tot een ander aantal was gekomen.

De vuistregel van jóuw gemeente is bepalend — en die verschilt

Omdat er geen landelijke norm is, hebben veel gemeenten zelf een vuistregel opgeschreven in hun evenementenbeleid. Die verschillen aanzienlijk. Eén voorbeeld dat een gemeente publiek heeft vastgelegd:

Andere gemeenten hanteren strengere verhoudingen. Het punt is niet welk getal het ‘juiste’ is, maar dat je het bij de goede partij ophaalt: bel de vergunningverlener van de gemeente waar je evenement plaatsvindt en vraag welke vuistregel zij toepassen, vóórdat je een beveiligingsbedrijf om een prijs vraagt. Anders begroot je op een getal dat straks niet blijkt te gelden.

Van bezoekersaantal naar bezetting: waar de vuistregel omhoog of omlaag gaat

Een veiligheidsplan is opgebouwd uit profielen: het organisatieprofiel, het publieksprofiel, het activiteitenprofiel, het ruimtelijk profiel en de mobiliteit. Elk profiel bevat factoren die je bezetting beïnvloeden. Zo werkt dat concreet:

Rekenvoorbeeld: hoeveel beveiligers heb je nodig op een evenement?

Neem een dorpsfeest met een verwacht piekmoment van 1.200 bezoekers, een afgesloten terrein, twee ingangen, een grote tent met bar en een podium. De vuistregel van 1 op 250 geeft je 5 beveiligers (1.200 gedeeld door 250 is 4,8, afgerond 5). Zet daar nu de posten naast:

De vuistregel zei 5, de posten zeggen 7 — en dat is nog steeds het aantal gelijktijdig aanwezige mensen, niet het aantal mensen dat je moet inhuren. Daarvoor moet de duur erbij:

Twee keer hetzelfde terrein, twee keer dezelfde posten, en toch een verschil van zeven mensen. Reken je in bezoekers, dan zie je dat verschil niet. Reken je in posten maal uren, dan is het de eerste vraag die je stelt.

De urengrenzen uit de cao: waarom een lang evenement dubbele bezetting vraagt

Dit is de reden dat scenario B in de tabel hierboven verdubbelt, en je vindt het niet terug in de handreiking van de veiligheidsregio. Het staat in de cao Particuliere Beveiliging.

Voor een organisator zitten hier drie consequenties in. De eerste: een evenement dat langer dan tien uur open is — inclusief briefing en afbouw, en bij nachtwerk al vanaf negen uur — kun je niet met één ploeg dekken. Tien uur is de gewone bovengrens per dienst, en langer dan dat kan alleen met instemming van de beveiliger zélf — dus je kunt het niet als opdracht inplannen en er niet op begroten. Twaalf uur per dienst noemt de cao maar op één plek: bij bijzondere omstandigheden (artikel 26 lid 2b). Buiten die uitzondering kent de cao geen apart plafond voor vrijwillig langer werken — hij zegt alleen dat het vrijwillig moet zijn.

De tweede: zodra er meer dan een uur na middernacht wordt gewerkt, is het een nachtdienst en zakt het maximum van tien naar negen uur. Scenario A uit de tabel hierboven (20.00 tot 02.00 uur) is daarmee zelf al een nachtdienst — het past ruim binnen de negen uur, maar het is niet de ‘simpele’ variant die het lijkt.

De derde is de rusttijd, en die kost je geld op een meerdaags evenement: loopt de dienst door ná 02.00 uur — en dat gebeurt in scenario A al door de afbouw — dan heeft die beveiliger daarna veertien uur onafgebroken rust nodig en mag je werkgever daar niet in knippen. Wie op zaterdagnacht om 03.00 uur afsluit, staat zondag niet om 12.00 uur weer op de poort. Bij een festival van drie of meer nachten achter elkaar loopt dat op: na 3 tot 7 aaneengesloten nachtdiensten geldt een onafgebroken rusttijd van minimaal 48 uur.

Wat dat voor de beveiliger zelf betekent — wanneer je je rooster krijgt, wat je mag weigeren en wat een verschoven dienst je oplevert — staat in je rooster in de beveiliging. En wat een avond- of nachtdienst extra oplevert, vind je in de toeslagen in de beveiliging. Het complete beeld van de arbeidsvoorwaarden staat in de cao Particuliere Beveiliging 2026 van A tot Z.

Stewards, hosts en vrijwilligers: waar de grens ligt

De goedkoopste manier om aan een hoger aantal te komen, is mensen in hesjes zetten. Daar zit een harde grens, en de handreiking benoemt hem in twee zinnen: alleen een gecertificeerde beveiliger mag beveiligingswerkzaamheden uitvoeren, en vrijwilligers zijn geen beveiligers en kunnen dus niet alle taken uitvoeren.

De vraag die je per post moet stellen is dus niet ‘kan hier iemand staan?’ maar ‘is de rol hier ordehandhaving of service?’ Uit dat antwoord volgt of er een beveiliger moet staan. Dat het uniform van die beveiliger door het ministerie is goedgekeurd, is trouwens geen formaliteit: hoe dat werkt, tot en met het voorgeschreven embleem, staat in uniform en werkkleding in de beveiliging.

Controleer ook of het bedrijf dat je inhuurt daadwerkelijk een vergunning heeft. Dat is in twee minuten te doen en het staat in een openbaar register: zie zo controleer je of een beveiligingsbedrijf een vergunning heeft.

Zes fouten die de gemeente in je veiligheidsplan terugziet

1. Eén beveiliger op twee plekken tegelijk inplannen. De handreiking noemt dit met zoveel woorden als iets wat nog wel eens misgaat: het klinkt voor de hand liggend, maar een beveiliger kan maar op één plek toezicht houden.
2. Rekenen met het totale bezoekersaantal. Waar het om gaat is hoeveel bezoekers er máximaal gelijktijdig aanwezig zijn.
3. De duur niet omrekenen naar ploegen. Zie de 10-uursgrens hierboven.
4. Vrijwilligers op beveiligingsposten zetten. Dat houdt geen toets, en het is bovendien niet eerlijk tegenover die vrijwilligers.
5. Niet beschrijven welke vorm van toegangscontrole je doet. Geen controle, alleen visuele controle, controle van meegebrachte bagage, fouillering, of een combinatie: dat bepaalt de bezetting aan de deur en het is een aparte vraag in het plan.
6. Alleen het aantal noemen, niet de posten en de tijden. Het plan vraagt waar ze staan of lopen, wat hun taken zijn en hoe ze communiceren — met de organisatie én met de zorgverleners.

Voor organisatoren: wat je aanlevert en in welke volgorde

Je stelt zelf een veiligheidsplan op en levert dat bij de gemeente in bij je aanvraag voor een evenementenvergunning. De gemeente kan advies vragen aan politie, brandweer en GHOR, en vaak ook aan eigen afdelingen als verkeer of beheer openbare ruimte, en verzamelt de adviezen. Je past het plan aan en levert een definitief exemplaar. Na goedkeuring krijgen de betrokken diensten een digitale kopie.

Praktische volgorde die je tijd scheelt:

1. Vraag de gemeente naar hun vuistregel én naar de risicoclassificatie van jouw evenement.
2. Bepaal je piekmoment, niet je totaal.
3. Zet je posten op papier met begin- en eindtijd per post.
4. Bepaal per post: ordehandhaving of service.
5. Reken de posten om naar mensen, met de 10-uursgrens erin.
6. Vraag daarna pas prijzen. Nu vergelijk je appels met appels.
7. Wijs één coördinator aan die tijdens het evenement bereikbaar is en mandaat heeft om besluiten te nemen. De handreiking wil maximaal één of twee contactpersonen voor de gemeente en de hulpdiensten. Houd ook je veiligheidsteam klein: te veel mensen in dat team vertraagt het overleg en de reactiesnelheid.

Voor beveiligers: wat de regels op een evenementdienst voor jou betekenen

Sta je zelf op evenementen, dan is deze rekenkunde ook jouw belang. Drie dingen om te weten:

• Je dienst mag niet zomaar 13 uur duren. De gewone bovengrens is tien uur per dienst (artikel 26 lid 1). Boven die tien uur kan alleen vrijwillig (artikel 21 lid 3c): word je voor een langere dienst ingeroosterd, dan is dat een vraag, geen opdracht. Alleen bij bijzondere omstandigheden — incidenteel en niet-periodiek — mag je werkgever tot twaalf uur per dienst gaan, en tot tien uur per nachtdienst (artikel 26 lid 2).
• Nachtwerk telt strenger, niet ruimer. Werk je meer dan een uur tussen 00.00 en 06.00 uur, dan is het een nachtdienst en mag je daarin maximaal negen uur werken (artikel 28 lid 1). Stopt die dienst ná 02.00 uur, dan heb je recht op veertien uur onafgebroken rust, en die mag je werkgever niet inkorten (artikel 28 lid 5).
• Wat er aan toeslagen bijkomt, en hoe dat op je loonstrook uitpakt, reken je uit met de module op de salarispagina voor beveiligers.

En loop je op evenementen tegen agressie aan, dan staat in agressie en geweld tegen beveiligers wat je daarna kunt doen, inclusief de branchevertrouwenspersoon die de cao voor de hele sector heeft geregeld.

Evenementenwerk zit vaak geconcentreerd in de regio’s met de grote festivals en de volle binnensteden: bekijk de vacatures in Noord-Brabant, Noord-Holland, Gelderland of Limburg.

Veelgestelde vragen over het aantal beveiligers op een evenement